tag:blogger.com,1999:blog-19763330039431002542011-04-21T21:05:43.189-07:00"If you want to increase your success rate,double your failure Rate."PU-PANGnoreply@blogger.comBlogger341100tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-56158519324880119142008-12-15T07:10:00.000-08:002008-12-15T07:14:17.521-08:00<div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial;">รักในใจ<br /><br /></span><span style="font-family: arial;">เก็บมันเอาไว้ เรื่อยมา า า - -<br /><br /></span><span style="font-family: arial;">_____________________<br /><br /></span><br /><span style="font-family: arial;">จะเก็บต่อไป...ได้นานแค่ไหน<span style="font-size:78%;"><br /><br /></span></span><span style="font-family: arial;font-size:130%;" >รักที่ เอ่อ..ล้นใจ<br /><br /></span><span style="font-family: arial;">รักที่มีให้เธอมากกมาย<br /><br /></span><span style="font-family: arial;">สุดท้าย<br /><br /></span><span style="font-family: arial;font-size:180%;" >" ไม่มีค่าใด...."<br />'<br />'<br />'<br />'<br />-<br />_______________________<br /><br />เพราะรักที่มีมันเกิน...เอ่ยไป..!!<br /></span><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-5615851932488011914?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-79673847344058459952008-12-15T07:02:00.001-08:002008-12-15T07:08:56.285-08:00<center><embed width="273" src="http://www.you2play.com/you2play/flash/song_player.swf?id=8d60f48483ff699b1406a69ac140a3d7&amp;sitename=www.you2play.com&amp;type=song&amp;mid=2357&amp;autoplay=1" height="34"></embed></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-7967384734405845995?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-47430398086179912462008-12-06T08:31:00.000-08:002008-12-09T00:09:57.355-08:00<div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:130%;">s i .....<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><u>ฉันรักเธอ<br /><br /></u>จะต้องสู้ต่อไป อีกนานแค่ไหนก็รอ..ด้าย ย ย ..<br /><br />ฮือๆ-ๆ-ๆ-ๆ<br /><br /><span style="font-size:78%;">กรูล่ะเซ็.ง....................."<br /></span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ฤารักฉันจัดเป็นเพียงความฝัน ไม่มีวันนั้นวันที่ใจเต็มดวง..' ' '<br /><br /></span></span><span style="font-size:85%;">อย่าคิดมากเลย อย่าหวั่นไหว ตั้งใจเรียน ๆ-ๆ-ๆ<br /><br />เอ่ ่ ่ อ อ อ อ..!!<br /><br />อนาคตของชั้นต้องมาก่อน แง่ว ว ว ว ว ว ว ว...<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><s>s i<br /><br /></s>ทุกดวงใจคือ ความดี. อิอิ<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-4743039808617991246?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-35267271264469039932008-12-06T08:04:00.000-08:002008-12-09T00:11:15.790-08:00<p style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:130%;">มีแต่คำว่ารักและความหวังดี...</span></p><span style="color:green;"></span><p style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: center"><img src="http://hilight.kapook.com/imghilight3/39540.gif" /></p><p style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: center"><strong>ความรักยากนักที่จะเข้าใจ...<br /></strong>ใช่... มันคือความจริง<br />ถามใคร ก็คงไม่มีใครตอบได้ถูกใจเราหรอก<br />ว่า... มันคืออะไร<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/imghilight3/5_1.gif" /></p><p style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: center"><strong>ถามใจตัวเองสิ ถามว่ารักใคร แล้วรักเค้าแบบไหน</strong><br />หากรักด้วยความหวังดีไม่หวังสิ่งใดตอบแทน... ก็รักต่อไป<br />บางครั้ง... เราไม่จำเป็นต้องบอกให้เค้ารู้ก็ได้<br />เพียงแค่เห็นเค้าก็รู้สึกดีแล้วไม่ใช่หรอ<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/imghilight3/hwoman_075_1.gif" /><br /><br />แต่หากรักเค้า...<br />แล้วอยากอยู่เคียงข้างกันไปตลอด ก็บอกให้เค้ารู้ไปเลย<br />ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปนะ...<br />... ก่อนถึงวันนั้น...<br />วันที่เราไม่อาจที่จะบอกรักใครได้อีก<br />หรืออาจไม่มีเค้าให้เราได้บอกรัก...<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/imghilight3/tumkunga_20060604004111.gif" /><img src="http://hilight.kapook.com/imghilight3/tumkunga_20060604004111.gif" /><img src="http://hilight.kapook.com/imghilight3/tumkunga_20060604004111.gif" /></p><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="COLOR: rgb(255,0,0)"><strong>ความรักไม่จำเป็นต้องหวังสิ่งใดมากมาย </strong></span><br /><span style="COLOR: rgb(255,0,0)"><strong>แค่ได้รู้ใจตัวเองว่ารักใคร... ก็เพียงพอแล้ว</strong> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-3526727126446903993?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-82797204196633392032008-12-06T08:02:00.000-08:002008-12-09T00:13:37.091-08:00<table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0"><tbody><tr><td><br /></td></tr></tbody></table><h2 align="center"><span style="color:#ff0000;">วันหนึ่งที่พ่อ … ต้องปล่อยหนูไป</span></h2><p align="center"><span style="color:#ff0000;">~ ~</span></p><p align="center"><span style="color:#ff0000;">คำเตือน : อ่านเรื่องนี้แล้ว อาจทำให้ไม่อยากแต่งงาน อิอิ<br /></span></p><p></p><center style="COLOR: rgb(255,0,0)"><p><img style="WIDTH: 261px; HEIGHT: 306px" height="306" alt="วันพ่อ" src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/variety/1_146.jpg" width="261" border="0" /><br /><span style="font-size:85%;"></span></p><p><br />ตอนที่หนูเป็นเด็ก …<br />หนูสอนให้พ่อรู้ว่า … ถ้าหนูก้มเอาหน้าผากแตะพื้น<br /><strong>แปลว่าช้อนเมื้อกี้เป็นช้อนสุดท้าย แล้วหนูจะไม่หม่ำอีกเด็ดขาด<br />ไม่ว่าพ่อจะมาไม้ไหนก็ตาม</strong></p><p><strong><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/557-emoticon-9339.gif" border="0" /></strong></p><p><strong>หนูสอนให้พ่อรู้ว่า …ตอนนี้พจนานุกรมหนูมี 3 คำนี้<br /></strong>มี้อาว แปลว่า ไม่เอา<br />มะ แปลว่า แม่<br />จิ แปลว่า ฉี่<br />(ซึ่งบางครั้งพ่อก็ต้องเดาเอาว่า จะฉี่ หรือ ฉี่ไปแล้วจงไปตามเช็ดด้วย)</p><p><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/555-emoticon-5245.gif" border="0" /></p><p><strong>หนูสอนให้พ่อรู้ว่า … วันที่พ่อกลับเร็วนั้น<br /></strong><strong>มีความหมายกับหนูแค่ไหน</strong><br />หนูสอนให้พ่อรู้ว่า …หนูกินไม่เลือกเหมือนพ่อนั่นแหละ<br />หนูสอนให้พ่อรู้ว่า … อย่ารัดจุกหนูกลางหัว<br />เพราะเวลาหนูคันหัวหนูจะเกาจนมันหลุด ให้รัดค่อนมาทางหน้าผาก </p><p>หนูสอนให้พ่อรู้ว่า … ถ้าหนูมาเกาะขาแล้วชี้ไปที่ไหน<br />แปลว่า สิ่งนั้นมันทำให้หนูเจ็บหรือไม่ชอบใจ<br />(ซึ่งบางทีหนูก็เกาะขาแม่แล้วชี้มาที่พ่อ) </p><p><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/1675-emoticon-5953.gif" border="0" /></p><p>หนูสอนให้พ่อรู้ว่า …ถ้าหนูยังไม่หลับ<br />อย่าหวังว่าใครในบ้านจะได้หลับ(อย่างเป็นสุข)<br /><strong>หนูสอนให้พ่อรู้ว่า … การจัดบ้านให้เป็นระเบียบนั้น<br />…เป็นการเสียเวลาและพลังงานโดยเปล่าประโยชน์<br /></strong><br />หนูสอนให้พ่อรู้ว่า …เมื่อหนูตื่นมากลางดึก<br />ถ้าพ่อตบก้นหนูเบา ๆ แล้วหนูยังไม่หลับต่อ<br />แปลว่าหนูหิวน้ำ จงเอาขวดน้ำมาใส่ปากหนูซะดี ๆ<br />... ไม่งั้นพ่อไม่ได้หลับต่อแน่ ๆ<br /><strong>หนูสอนให้พ่อรู้ว่า …ราคาของผ้าอ้อมสำเร็จรูป<br />…ไม่มีความสัมพันธ์ต่อจำนวนครั้งที่หนูจะตื่นมากลางดึก</strong></p><p><strong><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/556-emoticon-4446_1.gif" border="0" /></strong></p><p><strong>หนูสอนให้พ่อรู้ว่า … อย่าลืมปล่อยหนูเล่นน้ำนานเกิน 10 นาที<br />เพราะหนูจะเป็นหวัด แล้วคนที่เดือดร้อนก็พ่อนั้นแหละ<br /></strong>หนูสอนให้พ่อรู้ว่าถ้าหนูนอนไม่หลับ<br />…ให้เอามือหนูมาแปะไว้ที่หน้าพ่อแล้วหนูจะหลับได้ง่ายขึ้น<br />(แต่ตอนตื่นมักจะกลายเป็นเท้าหนูเวียนมาอยู่บนหน้าพ่อแทนอยู่ร่ำไป)</p><p><img height="50" src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/2862-emoticon-7855_1.gif" width="50" border="0" /></p><p><strong></strong><strong>หนูสอนให้พ่อรู้ว่า …</strong><br />แล้ววันหนึ่งที่ … ความรักของพ่อ<br />ถูกมองว่าน้อยกว่าความรักผู้ชายอีกคนหนึ่ง<br /><br />คำพร่ำเตือนสอนสั่งของพ่อ …<br />เสียงดังน้อยกว่าคำออดอ้อนของผู้ชายคนนั้น<br /><br />ความห่วงใยของพ่อ …<br />มีค่าน้อยกว่าที่จะปฏิเสธคำขอผู้ชายคนนั้น<br /><br />อ้อมกอดของพ่อ …<br />ดูเหมือนจะอบอุ่นน้อยไปกว่าอ้อมกอดของผู้ชายคนนั้น<br /><br /><strong>พ่อหวังแค่เพียงว่า …<br /></strong><strong>ผู้ชายคนนั้นจะรักและทนุถนอมหนูได้เพียงครึ่งที่พ่อรักหนู</strong></p><p><img style="WIDTH: 162px; HEIGHT: 63px" height="59" src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/thumbDaddy26.gif" width="146" border="0" /></p></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-8279720419663339203?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-6348472263051883262008-12-06T07:57:00.000-08:002008-12-06T08:01:57.946-08:00<p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="lightblue"> </p><h2>ขอแค่ไม่ยอมแพ้ ..</h2><br /><p></p><span style="font-family:Arial;"><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่งเพิ่งจะมาพูดได้ตอนอายุ 4 ขวบ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เพิ่งจะมาอ่านหนังสือออกตอนอายุ 8 ขวบ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยถูกไล่ออกจากโรงเรียน </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนอาชีวะแห่งซูริค </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยถูกอาจารย์ระบุว่า </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"สมองช้า ไม่ชอบสังคมและล่องลอยอยู่ในความฝันอันโง่เขลาของตัวเองตลอดเวลา" </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"อัลเบิร์ต ไอสไตน์" บิดาแห่งปรมาณู </span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่งเคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนเตรียมทหารเวสต์พอยต์ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ลองสมัครใหม่ดูอีกที </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอีกครั้ง </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...พยายามเป็นครั้งที่สาม </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียน </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ได้เป็นทหารสมใจ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เข้าไปอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่สองได้สำเร็จ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"นายพล ดักลาส แมคอาเธอร์" ผู้พิชิตแปซิฟิคแห่งสงครามโลกครั้งที่สอง </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายกลุ่มหนึ่ง...เป็นนักดนตรี </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายกลุ่มนั้น...เคยถูกปฎิเสธจากผุ้บริหารคนหนึ่งจากบริษัทเดคคาเรคคอร์ติ้ง </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายกลุ่มนั้น...ถูกปฎิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า "เราไม่ชอบเสียงเพลงของพวกเขา </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">และกลุ่มนักดนตรีที่เล่นกีตาร์กำลังจะหมดสมัยแล้ว" </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายกลุ่มนั้น...มีนามว่า </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"เดอะ บีเทิลส์" สี่เต่าทองแห่งตำนาน </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่ง...เป็นนักกีฬา </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เล่นบาสเกตบอลให้กับทีมโรงเรียนมัธยม </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยถูกคัดออกจากทีมโรงเรียน </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"ไมเคิล จอร์แดน" หนึ่งในนักกีฬาบาสเกตบอลที่ทำเงินมากที่สุดในโลก </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่ง...เป็นนักแต่งเพลงชาวเยอรมัน </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...สูญเสียความสามารถในการฟังลงเรื่อยๆ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...หูหนวกสนิทเมื่อมีอายุได้ 46 ปี </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ได้ใช้ช่วงเวลาบั้นปลายชีวิตประพันธ์เพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุด </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"ลุดวิก ฟาน บีโธเฟน" นักประพันธ์เพลงชื่อก้องโลก </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่งสอบตกประถม 6 </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยมีชีวิตที่พ่ายแพ้และล้มเหลวมาตลอด </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ล้วนทำประโยชน์ครั้งใหญ่ๆเมื่อเขากลายเป็นผู้สูงอายุแล้ว </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ได้เป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษเมื่ออายุ 62 ปี </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"วินสตัน เชอร์ชิล" อดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษ </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่งเรียนปริญญาตรี </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยถูกจัดให้เป็นแค่นักศึกษาระดับกลางเท่านั้น </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยสอบได้อันดับที่ 15 จากนักศึกษา 22 คนในวิชาเคมี </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"หลุยส์ ปาสเตอร์" </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่งเป็นนักร้อง </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยถูกผู้จัดการของ แกรนด์โอเลโอเพรย์ไล่ออก </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยโดนดูถูกว่า "แกมันไปไม่ถึงไหนเลย แกควรกลับไปขับรถบรรทุกมากกว่า" </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"เอลวิส เพรสลีย์" </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หญิงคนหนึ่งเป็นนางแบบผู้เปี่ยมไปด้วยความหวัง </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หญิงคนนั้น...ทำงานให้กับบริษัทบลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หญิงคนนั้น...เคยโดนผู้อำนวยการบริษัท บลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่ดูถูกว่า </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">"เธอควรไปเรียนด้านเลขาฯ หรือไม่ก็แต่งงานเสียดีกว่า" </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หญิงคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >นอร์มา จีน เบเกอร์ หรือที่รู้จักกันในนาม "มาริลีน มอนโร" นั่นเอง </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่ง หลงใหลวิชาการเงินอย่างมาก </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ยื่นใบสมัครกับมหาวิทยาลัยธุรกิจฮาวาร์ดอันเลื่องชื่อ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธในเวลาต่อมา </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ไม่ยอมแพ้ เดินหน้าเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธุรกิจโคลัมเบีย </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...สำเร็จการศึกษา </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ปัจจุบันมีสินทรัพย์รวมกว่า 44,000 ล้านเหรียญสหรัฐ จากเงินลงทุนเพียง 100 เหรียญสหรัฐ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >"วอเรน บัฟเฟตต์" นักลงทุนอัจฉริยะ อภิมหาเศรษฐีอันดับสองของโลก </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนหนึ่ง หลงใหลในคอมพิวเตอร์อย่างมาก </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชอบหมกตัวกับคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ถูกเพื่อนมองว่า "สกปรก - บ้าคอมพิวเตอร์" </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยเสนอซอฟแวร์ระบบให้กับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอย่างไม่ใยดี </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ปัจจุบันคือผู้ให้การช่วยเหลือด้านเงินทุนกับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...เคยถูก ไอบีเอ็ม มองว่า "แค่เด็ก" </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ปัจจุบันเป็นผู้นำบริษัทซอฟแวร์ที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลก </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ชายคนนั้น...ชื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);" >วิลเลี่ยม เฮนรี่ เกตส์ ที่สาม หรือที่รู้จักกันในนาม "บิลล์ เกตส์" ผู้ก่อตั้งไมโครซอฟต์ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก ผู้ถือครองสินทรัพย์กว่า 46,000 ล้านเหรียญ </span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เราเชื่อว่าทุกคนเคยแพ้ เราเชื่อว่าทุกคนเคยล้มเหลว </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">แต่คนแพ้ไม่ใช่คนที่ล้มเหลว </span><br /><br /><br /><br /><span style="color:#ff7f50;"><span style="color:#dc143c;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">คนล้มเหลวคือ...คนที่ล้มเลิกต่างหา</span>ก<br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-634847226305188326?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-6478075607979664772008-12-06T07:55:00.000-08:002008-12-13T07:04:38.716-08:00<p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="lightblue"> </p><h2>ตำนานรักคิวปิดและไซคี</h2><br /><p></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);" align="left"><br /></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style=";font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;font-size:100%;" ><img style="width: 163px; height: 268px;" src="http://www.wanjai.com/news/uploads/%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%A7.jpg" height="268" width="247" /></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;"><br /><br /><br /> </span></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;"> ณ ห้วงฟ้าหนึ่ง.. " ไซคี " สาวน้อยแสนสวย.. เธอผู้มีความงามเหนือใครๆ ในโลกา..</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">หรือแม้แต่เทพีแห่งความงามเอง ยังโกรธแค้น เมื่อผู้คนหันไปบูชาเด็กสาวชาวมนุษย์ มากกว่า..</span></span><br /><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">" เจ้าจงทำให้นางหลงรักสัตว์ ป่าที่ชั่วร้าย "</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;"> เทพีวีนัสเอ่ยกับบุตรชาย.. คิวปิด.. หากมิใย คิวปิดจะทำเช่นนั้นได้ลงคอ.. อำนาจของเทพแห่งความรัก ยังมิอาจทานความงามนี้ได้.. ดุจดังแผงศรนั้นแก่ตัวเอง..</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">ด้วยความงามอันเลอเลิศนี้.. แต่มิมีผู้ใดมาจับจองสู่ขอ..บิดาของไซคีจึงได้ไปอ้อนวอนต่อ</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">อะพอลโล..เทพผู้ยิ่งใหญ่ให้ช่วยหาคู่ที่มีพลังอำนาจให้ไซคี.. อะพอลโล.. ผู้ซึ่งทราบความเป็นไปทั้งหมดจากคิวปิดแล้ว จึงได้ตอบรับคำขอนั้น..</span></span><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">" เจ้าจงนำไซคี ไปไว้ที่ยอดเขาที่สูงที่สุดในป่าลึกด้านนั้น.. " น้ำเสียงทรงพลังอำนาจ..</span></span><br /><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">"จะมีพญาอสรพิษที่น่าสะพรึงกลัวด้วยพลังอำนาจมารับนางไปเป็นชายา.. "</span></span><br /></div><br /><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">ไซคีผู้เลอโฉม จึงตกอยู่ในภาวะจำยอม แห่งคำเทพยวาจานั้น..</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">ณ ที่ๆ สูงที่สุดของภูเขาในป่าลึก.. ไซคียืนอยู่เดียวดาย.. ขณะนั้นเอง ได้มีสายลมที่อ่อนโยน พัดพานางไปในที่ๆ ตระการตา..</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">" ที่นี่.. คือที่ของเจ้า".. น้ำเสียงที่ไพเราะที่สุด ดังขึ้น ในโสตประสาท..</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">"ท่านคือใคร !? .. " นางเอ่ยด้วยเลียงตระหนก..</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">"ข้าคือ สามีเจ้า.. " น้ำเสียงช่างอ่อนโยน.. ราวกับจะพรากความกลัวออกไปโดยสิ้นเชิง..</span></span><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">"ท่านอยู่ที่ใด.. เหตุไฉน จึงไม่เผยกายออกมา.. "</span></span><span style=";font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >แต่ตอนนี้ นางรู้ดีว่า.. ณ ที่แห่งนี้.. มิมีอันตรายกับนางแน่นอน..</span><span style=";font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >ทุกวัน.. นางได้ทานของดีๆ.. ได้เดินดูสิ่งที่สวยงามรอบประสาท.. เพชรนิลจินดามากมาย.. นางมีความสุขมาก กับสามี ที่นางไม่เคยได้เห็นหน้า.. ได้ยินแต่เสียง.. แต่ในทุกค่ำคืน.. ในยามที่มืดมิด.. นางจึงสามารถ สัมผัสผู้ที่เป็นสามีนางได้.. " <span style="font-weight: bold;">ความรัก.. มิจำเป็นต้องแลเห็น</span> " .. อ*กอย่างที่นางสัมผัสได้ก็คือ.. สามีนางคนนี้.. ไม่ใช่พญาปีศาจที่น่ากลัวเลย.. 'เค้าเป็นใครกันแน่..!?' นางได้แต่คิด.. แต่ก็ไม่ใส่ใจ.. ขอเพียงในยามนี้ เธอมีความสุข. ก็พอ..</span><br /></div><p style="color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><img style="width: 119px; height: 216px;" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/Cupid_with_a_Butterfly-LAmour_au_papillon.jpg/351px-Cupid_with_a_Butterfly-LAmour_au_papillon.jpg" height="432" width="169" /></span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);" align="left"><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><br /></span></p><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;"> กล่าวถึง ครอบครัวของ ไซคี.. เมื่อนางได้หายไปกับสายลม.. และไม่ได้ติดต่อกับทางบ้านอกเลย.. ทุกคนจึงได้ลงความเห็นว่า.. ไซคี คงได้ถูก ปิศาจ กลืนกินไปแล้วเสียแน่แท้.. จึงได้แต่งตัวด้วยผ้าสีโศก.. ดุจไว้อาลัยแด่นางผู้เลอโฉม.. และเฝ้าร่ำไห้ ปานขาดใจ ถึงนางน้อยอันเป็นที่รักของทุกคน.. ไซคีเห็นดังนั้น จึงได้แต่กระวนกระวายใจ.. ใจหนึ่ง ก็ไม่อยากจากผู้เป็นที่รัก.. อ*กใจหนึ่งก็ ไม่อยากปล่อยให้พี่น้องครอบครัว เข้าใจผิดอยู่อย่างนั้น.. วันหนึ่ง นางจึงได้เอ่ยปากบอกสามีนาง เพื่อกลับบ้านไปสัก สองวัน เพื่อ บอกครอบครัวว่า นางสบายดี และมีความสุข..</span></span>" อย่ากลับไปเลย.. มันจะทำให้เกิดเรื่องยุ่งยาก "... สามีนางบอกเช่นนั้น..<br /><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;"><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">นับวัน.. พ่อแม่พี่น้อง ยังไม่สามารถหักใจกับสิ่งที่คิดไปเองได้.. ทำให้ไซคียิ่งลำบากใจ.. และ.. นางได้จากบ้านมานานแล้วเช่นกัน.. รวมทั้ง ยิ่งห้ามเหมือน ยิ่งยุ.. ทำให้ ไซคีเอ่ยปากอ้อนวอนกับสามีอีกครั้ง..<br />" ข้าจะรีบไป แล้วรีบกลับให้เร็วที่สุด.. จะไม่เถลไถล.. ข้าให้สัญญาว่า.. ข้าจะกลับมาที่นี่แน่นอน.. เพียงขอให้ข้าได้กลับไปกราบพ่อสักหน.. ไปร่ำลา.. และบอกกับพวกเค้าว่า ข้าสบายดี เท่านั้น.. เพื่อที่พวกเค้าจะได้ไม่ต้อง ทุกข์ทรมาน ใจเช่นนี้.. ซึ่งทำให้ข้า ไม่มีความสุขด้วยเช่นกัน.. " ..<br />เมื่อถูกอ้อนวอนถึงสองครั้งสองครา.. ใยเล่า สามีผู้ใจดีจะปฏิเสธได้ลงคอ..<br />" ตามใจเจ้าเถิด.. แต่ข้าเตือนอย่างนึง.. อย่าเชื่อในสิ่งที่ พวกเค้าพยายามให้เจ้าทำกับข้าเด็ดขาด.. ความยุ่งยาก จะเกิดขึ้น"<br />ไซคีรับคำ และออกเดินทาง กลับบ้านในวันรุ่งขึ้น..<br />เมื่อกลับถึงบ้าน.. ไซคีและญาติพี่น้อง ต่างพากันดีใจที่ ไซคียังมีชีวิตอยู่.. แต่ก็ยังมิวาย หวาดกลัวว่า สักวัน ไซคีต้องถูกปิศาจ กินแน่ๆ.. จึงได้บอกให้ ไซคีอยู่กับบ้านไม่ต้องกลับไปที่ปราสาทอีกแล้ว..<br /><br />" ถ้าเจ้ากลับไปคราวนี้.. เจ้าต้องถูกพญาปิศาจที่น่ากลัวนั้น จับเจ้าไปกินแน่ๆ เลย.. " พี่ๆนางกล่าว.. " ไม่มีทางหรอก.. เค้าไม่ใช่ ปิศาจ.. เค้าคือผู้ที่งดงามที่สุด ในความรู้สึก เท่าที่ข้าเคยพบมา.. " .. ไซคีเอ่ย..<br />" เจ้ารู้ได้อย่างไร.. เจ้าแอบเห็นเค้าหรือ.. ??? "<br />"............................ ไม่เคย !!"<br />" แล้วเจ้าแน่ใจได้อย่างไร.. เค้าอาจจะหลอกให้เจ้าตายใจก็ได้.. เอาอย่างนี้สิ.. เจ้าจงทำตามที่พี่บอก.. ในยามค่ำคืน.. เมื่อสามีเจ้าหลับไหล.. จงจุดไฟขึ้น.. เพื่อให้รู้แน่ชัดไปเลย.. ว่า เค้าเป็นปิศาจ หรือเปล่า.. สามีภรรยากัน.. เค้าไม่ปกปิดใบหน้าที่แท้จริงกันหรอก.. ถ้าไม่ใช่ ปิศาจที่น่าเกลียดน่ากลัว.. !!!! " ..<br /><br />เมื่อไซคี กลับมาที่ ปราสาท.. นางเฝ้าแต่ครุ่นคิดเรื่องที่พี่ๆ นางบอก.. นั่นสิ.. ทำไม สามีเธอต้อง ปกปิด ใบหน้าที่แท้จริงด้วย.. ไหนว่ารักนางมาก.. แต่ไฉนจึง... คิดไป ฯลฯ .. นางไซคี เฝ้าแต่ครุ่นคิดเรื่องนี้.. แต่มิได้เอ่ยปากบอกสามีแต่อย่างใด.. นางครุ่นคิดเพียงแค่ว่า.. คืนนี้.. นางต้องลงมือทำอะไรซักอย่างแล้วสิ.. เพื่อให้ได้เห็นร่างที่แท้จริงของสามี.. แต่..นางจะใช้วิธีใดกัน..<br /><br />ณ คืนนั้นเอง.. ไซคีเฝ้าแต่ครุ่นคิด ถึงคำที่พี่สาวนางทิ้งไว้..3 'คืนนี้ ในเวลาที่สามีเจ้าหลับไหล.. จงจุดตะเกียงขึ้นให้สว่าง.. และถ้าเค้าเป็น ปิศาจล่ะก็.. ให้ใช้มีด ปักที่กลางอกเค้า.. แล้วเจ้าก็ กลับมาบ้านเรา เข้าใจมั้ย.. ทำได้มั้ย ไซคี..แต่ด้วยความกังวลใจอย่างมากมาย.. คืนนี้ เมื่อยามที่สามีปริศนาของนางหลับสนิท.. นางได้ลุกขึ้นจุดตะเกียงมือหนึ่ง.. อีกมือหนึ่งถือมีด กำไว้แน่น.. แต่ทว่า เมื่อนางได้เห็นร่างที่แท้จริงของสามีนางแล้ว หาใช่ปิศาจ ไม่.. !? แต่กลับเป็นชายที่งดงามที่สุด เท่าที่นางเคยพบเห็นมา.. มือนางเริ่มสั่นเทาด้วยความหลงใหล ในสามีตัวเอง.. จนน้ำมันในตะเกียงหยดใส่แขนของร่างที่นอนอยู่บนเตียง.. ร่างนั้น สะดุ้งตื่นทันที..<br /><br /><br />" นี่เจ้าเสียสัญญาที่ให้ไว้กับข้าหรือไง.. "<br />คิวปิดร้องด้วยความโกรธ ระคนเสียใจ ที่ภรรยาเสียคำสัตย์ ที่ให้ไว้ กับตนเอง เรื่องที่ จะไม่ทำตามที่พี่สาวนางพูด.. ที่สำคัญ ไซคีทำไปเพราะ ความไม่เชื่อใจนั่นเอง..<br /><br />" รัก ไม่อาจอยู่ได้ โดยไม่มีความเชื่อถือระหว่างกัน.. "<br />คำพูดสุดท้ายหลังจากบอกว่าตนเป็นใครกับไซคีแล้ว.. หลังจากนั้น คิวปิดก็ได้ เหาะหนีไป..<br />" โอ้ กามเทพ.. ผู้ที่ข้ารักยิ่ง.. ข้าขอโทษ .. " นางนั่งร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้งไป.. คิวปิดก็ไม่กลับมา.. หลังจากที่ร้องไห้ จนไม่มีน้ำตาจะไหลแล้ว.. ไซคีเริ่มตระหนักดีว่า.. ตนได้ทำผิดไปเสียแล้ว..<br /><br />" ท่านจะไปจากข้าชั่วนิรันดร์ หรือ.. แต่ไม่ว่าจะอย่างไร.. ข้าจะใช้ชีวิตที่เหลือตามหาท่าน.. หกแม้นท่านไม่รักข้าแล้ว.. ข้าก็จะพิสูจน์ ให้ท่านรู้ว่า ความรักของข้า ยิ่งใหญ่ เพียงใด.. "<br /><br />ว่าแล้ว.. นางจึงได้ออกเดินตามหาสามีที่เหาะหนีหายไป.. ไปที่ใด ไม่มีใครรู้.. นางเดินไปเรื่อยๆ.. หยุดที่ไหน พักที่นั่น.. อาหารมี.. ทาน.. ไม่มี อด.. เป็นอย่างนี้ มาแรมเดือนแล้ว.. สามีที่นางรักยิ่งนั้น ก็ไม่ได้กลับมาหานางอ*ก.. จนนางเริ่มที่จะหมดแรง.. แต่แล้ว ก็นึกขึ้นมาได้..<br /><br />' กามเทพ เป็นลูกของ เทพีแห่งความงาม ถ้าเข่นนั้น เค้าอาจจะไปอยู่กับแม่เค้าก็ได้นี่..' คิดได้ดังนั้น ไซคีก็เริ่มออกเดินทางไปยัง ประสาทแห่ง เทพีความงาม.. วีนัส.. แต่นางหารู้ไม่ว่า.. แม้เป็นเทพีที่ยิ่งใหญ่ปานใด.. แต่จิตใจ.. ไม่ได้มีแค่ความเมตตาเท่านั้น.. เทพีไม่ชอบไซคีมาตั้งแต่แรกแล้ว.. มีอย่างรึ จะช่วยไซคีได้ง่ายๆ.. เมื่อไซคี เข้าขอความเมตตา.. เทพีแห่งความงามจึงเอ่ยขึ้น.. </span></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;"><a href="http://image.lineage2.in.th/bbsupload/life/20062616165623Cupid.jpg" target="_blank"><img src="http://image.lineage2.in.th/bbsupload/life/20062616165623Cupid.jpg" border="0" /></a></span></span><br /></div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;"><span style="font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;"><br />" เจ้านี่ ช่างน่าสมเพชเสียนี่กระไร.. ไม่สามารถเอาใจสามีไว้ได้ จึงต้องระหกระเหินมาถึงที่นี่ เพื่ออ้อนวอนข้า.. แต่เอาเถอะ.. ความอุตสาหะของเต้าเท่านั้น ที่จะช่วยเจ้าได้.. เจ้าต้องไปทำงานให้ข้า ให้สำเร็จ เพื่อวัดความอุตสาหะของเจ้า.. "<br />ที่จริง แล้ว เทพีคิดว่า หากไซคีทำงานหนักแล้ว.. ร่างกายจะทรุดโทรม และหมดความสวยงามไปในที่สุด.. ทีนี้ ทั้งมนุษย์ และ บุตรสุดที่รักของตน จะต้อง รัก และ บูชานางคนเดียวเหมือนก่อน<br /><br />" ข้ามีเมล็ดพืชอยู่หนึ่งกอง.. มีรวมกันทั้ง ข้าวสาลี ป็อบปี้ และ ข้าวฟ่าง พรุ่งนี้เช้า เจ้าต้องแยกเมล็ดพันธุ์ เหล่านี้ ให้หมด.. "<br /><br />ได้ยินดังนั้น ไซคีก็เริ่มร้องไห้อีกครั้ง.. ก็ใครเล่า จะไปแยกเมล็ดพันธุ์ เหล่านั้นได้.. แถมยังกองโตเท่าห้อง อีก.. คราวนี้ นางคงหมดหวังที่จะได้พบ สามีนางเป็นแน่แท้..<br /><br />" อย่าร้องไห้ไปเลย ไซคี ผู้งดงาม.. พวกเราจะช่วยท่านเอง.."<br />เจ้ามดน้อยกองพันโตรับอาสาช่วยเหลือ.. ไซคีดีใจมาก..<br />"ขอบใจจ๊ะ.. เข้ามดน้อย.. " ไซคีกล่าวขอบคุณ..<br />พอรุ่งเช้า.. พญาเทพีตกใจมาก.. ที่ไซคีสามารถทำงานได้อย่างที่สั่งไว้.. ก็โกรธ และคิดงานใหม่ให้ไซคีทำอีก..<br /><br />"เจ้าจงไปที่ริมลำธาร ที่เชี่ยวกรากนั่น.. แล้วไปเอาขนแกะสีทอง ของพญาแกะที่อาศัยอยู่ที่ริมธารนั่นมาให้ข้า ซักจำนวนหนึ่ง.. แต่จงระวังตัวไว้เถอะ.. แกะตัวนั้น ดุนักเชียว.. โฮ่ โฮ่ โฮ่ ..."<br />ไซคี เริ่มหมดหนทางอ*กครั้ง.. ก็ใครเล่า จะเข้าใกล้พญาแกะที่ดุร้ายตัวนั้นได้.. นางเดินเข้าไปใกล้ลำธาร..<br /><br />' ถ้าตกลงไปในลำธารนี้ล่ะก็.. ไม่ได้ผุดขี้นมาอ*กครั้งแน่ๆ.. '<br />คิดแล้ว นางก็ขยับตัวเข้าไปใกล้ลำธารอ*ก.. หากแต่เสียงหนึ่งเรียกเบาๆ.. 'โอ้ ไซคี ผู้งดงาม.. อย่าคิดอะไร สั้นๆอย่างนั้นเลย.. ไม่ต้องกลัวนะ.. ตกเย็น เมื่อพญาแกะกลับถิ่น. ขนของมันจะติดอยู่ตามพุ่มไม้ นั่นแหละ เจ้าก็เอาไปให้พระเทวี ได้.. '<br />ได้ยินดังนั้น.. ไซคีก็ยิ้มออก..</span><span style="font-size:100%;">" จะต้องมีใครช่วยเหลือเจ้าแน่ๆ.. ไซคี เจ้าไม่มีทางทำอะไรพวกนี้ได้หรอก.. "<br />ไซคีไม่ตอบ.. เทพีแห่งความงามโกรธมากขึ้นอีก..<br />" เจ้าจงไปที่น้ำตกสีดำแล้วนำน้ำนั่นมาให้ข้า.. นั่นคือ แม่น้ำ สติ๊กซ์ ข้าต้องการมันโดยเร็วที่สุด.."<br />คราวนี้.. เช่นเคย.. แม้หนทางลำบากเช่นรัย.. ไซคีรู้ว่า จะต้องมีใครมาช่วยนางได้แน่..<br />" ข้าจะไปเอามาให้ท่านเอง ไซคีผู้งดงาม "<br />อินทรีย์ ใหญ่องอาจ ตัวหนึ่งรับอาสา.. แน่นอนที่สุด ความแค้นของเทพีสะสมขึ้นเรื่อยๆ.. 'เล่นตรงๆไม่ได้ ก็ต้องใช้เล่ห์ กันบ้าง..'<br />" เจ้าจงเอากล่องนี้ ไปหา พลอสเซอไพน์ แล้วบอกว่า.. ข้าต้องการความงามของนางมาช่วยเสริมให้ข้าดูสดใสขึ้น.. ให้นางเอาความงามของนางใส่ไว้ในกล่อง แล้ว นำมันมาให้ข้า แล้วเจ้าจะได้พบกับ กามเทพ สามีของเจ้า.."<br /><br />ไซคีก็มิได้พร่ำบ่น.. อุตสาหะ เพื่อพบ สามี. นางคิดเพียงเท่านี้..<br />หลังจากที่ได้ความงามจากพระเทพีแห่งโลกันต์ แล้ว.. ไซคีก็คิด.. นี่นางตรากตรำทำโน่นนี่ มาคลอด.. นางคงโทรมมาก.. คิดแล้ว.. นางจึงเปิด กล่องขึ้น.. ???? กล่องเปล่า ????.. เป็นไปได้อย่างไร.. ไหนล่ะ ความงามที่ พระเทพีโลกันต์ ใส่ไว้.. คิดได้เพียงเท่านี้ นางก็ ล้มตัวลงหลับไหล อยู่ ณ ปากทางโลกันต์ นั่นเอง </span><span style="font-size:100%;">มืออันแผ่วเบา.. หยิบเอานิทราออกจากตาของไซคี.. เก็บไว้ในกล่องตามเดิม<br /><br />"ความอยากรู้อยากเห็นของเจ้า</span><span style="font-size:100%;"> ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลยนะ ไซคี.. "<br />คำพูดพร้อมรอยยิ้มบังเกิดขึ้นตรงหน้า.. สามีที่รัก.. ท่านกลับมาแล้ว..<br />"นำกล่องนั่นกลับไปให้ท่านแม่ แล้ว.. เรากลับบ้านเรากันเถอะ.. "</span></span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >คิวปิด</span><span style=";font-family:MS Sans Serif,Tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >.. กามเทพแสนงาม พาภรรยาไปหามารดา แล้วขอให้ อะพอลโล เจ้าแห่งเทพ จัดงานแต่งงานให้ เพื่อที่ วีนัส จะได้ไม่กล้ามากวนชีวิตคู่ของเค้าทั้งสองอีก.. ไซคี ได้ความเป็นอมตะ เปรียบดัง เทวนารี ได้เคียงคู่กับคิวปิดบนสวรรค์ ต่อไป..</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-647807560797966477?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-52194648001696396592008-12-06T07:53:00.000-08:002008-12-13T07:06:32.469-08:00<table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"> <tbody><tr> <td><br /></td> </tr> </tbody></table> <p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" class="lightblue"> </p><h2>คนไม่สำคัญ ...!!</h2><br /><p></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/variety/47_92644_63c7fd5a3f63693.jpg" border="0" /><br /><br /></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/2862-emoticon-2145.gif" border="0" /></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><strong>สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด ... มักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด<br />คือสิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน</strong><br />เราก็คิดอยู่ว่า ... เราก็ต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป<br />ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า </p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/584-emoticon-6252.gif" border="0" /></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);">เหมือนกับการที่เรา เห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน<br />คน ๆ นั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน<br /><strong>เราก็มักจะเห็นแค่ว่า...<br />ใครคนหนึ่งกำลังทำอะไร ที่ดู งี่เง่า น่ารำคาญ<br /><p align="center"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/557-emoticon-6861.gif" border="0" height="50" width="50" /><br /><br />จนวันหนึ่ง ... ถ้าเราสูญเสียคน ๆ นั้นไป<br />เราก็อาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง<br />เราอาจจะต้องการเรียกร้อง ให้มาเหมือนเดิม<br />หรือบางที เราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจ<br />ที่ได้มีชีวิต ที่ปราศจากความรำคาญ </p><p align="center"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/557-emoticon-9600_1.gif" border="0" height="48" width="48" /></p></strong></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);">แต่ ... จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง<br />ความรู้สึกของคนที่เป็นผู้ให้ ๆ เราทุกสิ่งทุกอย่าง<br /><strong>บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่ อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ<br />แต่เขาทำไปเพราะ ... เขารักคุณจริง ๆ<br /></strong><strong>เหมือนความรักของพ่อแม่...<br /></strong>เหมือนความรัก ของญาติผู้ใหญ่ของคุณ<br />เหมือนความรักของใครอีกหลายคน ที่ให้คุณด้วยความจริงใจ<br /></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/556-emoticon-4317_1.gif" border="0" /></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);">คุณเคยคิดว่า ... สิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม<br />คุณเคยคิดว่า ... คุณดูแลพวกเขาดีพอหรือยัง<br />คุณให้ความสำคัญกับคน-ถูกคนหรือเปล่า<br />คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณ<br />มากกว่าคนที่ให้ความรู้สึกที่ดี กับคุณหรือเปล่า<br /><strong>สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ<br />แต่เรามักไม่มีเวลาพอ ที่จะใช้หัวใจมอง</strong></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/491-dookdik-7082.gif" border="0" height="86" width="86" /></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);">เรามองอะไรแค่ฉาบฉวย ... แล้วก็ตัดสิน<br />เรามองดูความรวยความจนของคน ที่สิ่งของที่เขาใช้<br />เรามองความดีของคน ตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น<br /><strong>เรามองอะไรหลายอย่าง ด้วยตา<br />แล้วเราก็ตัดสินคน เพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที<br />เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไป เพียงเพราะเราอ้างว่า ... ไม่มีเวลา</strong><br />เราไม่มีเวลา ก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ<br />เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคน ๆ นั้น<br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/557-emoticon-5466.gif" border="0" /></p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><strong>แต่ถ้าลองมองย้อนดู<br />ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมาย ในแต่ละวัน</strong><br />เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ<br />ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญ กับสิ่งที่คุณลืมไป<br />กับคนที่หวังดีกับคุณ แต่คุณไม่เคยมอง </p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/555-emoticon-6000.gif" border="0" height="48" width="48" /></p><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">อย่าปล่อยให้มิตรภาพดี ๆ ต้องมีรอยร้าว </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เพราะเมื่อวันหนึ่งที่คน ๆ นั้นต้องจากเราไป </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เราจะได้จากกัน ด้วยความรู้สึกที่ดี </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span><strong><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เราจะได้ไม่รู้สึกผิดเพราะว่า ... เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ</span> </span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-5219464800169639659?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-90452840667112901202008-12-06T07:44:00.000-08:002008-12-13T06:52:28.108-08:00<p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="lightblue"> </p><h2 style="text-align: center;">คนที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา</h2><br /><p></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><img style="width: 255px; height: 250px;" alt="อกหัก" src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/news/01_249.jpg" border="0" height="250" width="255" /></p><p align="center"><strong style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /></strong><br /><img style="color: rgb(255, 0, 0);" src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/rakna_bow_20060810154918.gif" border="0" height="25" width="25" /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(128, 0, 128);"><strong style="color: rgb(255, 0, 0);">มีบางครั้ง... ที่ชีวิตเราเกิดรู้สึกประทับใจใครสักคน<br /></strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ในเวลาที่เราไม่อาจสามารถทำอะไรได้ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">แม้มันเป็นเรื่องน่าเสียดาย... เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ที่เราจะพบใครคนหนึ่ง ที่สามารถตอบตัวเองได้ว่า... เป็นคนที่ตามหามาตลอด </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">และมันก็ยากพอๆ กับการ ตัดใจ... </span><br /><br /><img style="color: rgb(255, 0, 0);" src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/no_Pui_20050308102315_1.gif" border="0" height="30" width="30" /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong>"ความรัก"</strong> เป็นความรู้สึกที่บางครั้งอยู่นอกเหนือการควบคุมของความคิด<br />แต่ขณะเดียวกัน การแสดงออก และการกระทำต่างๆ นั้น<br />กลับต้องใช้หัวใจและสมองไปพร้อมๆ กัน<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/ann-132.gif" border="0" height="50" width="30" /><br /></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หัวใจ... จะคอยบอกเราว่ารักได้ เพราะมีสิทธิ์ที่จะรัก </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมอง... จะบอกว่ารักและแสดงออกได้แค่ไหน </span><br /><strong style="color: rgb(255, 0, 0);">"คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา"<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/ann-147.gif" border="0" height="50" width="37" /><br /></strong><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong>ทำได้ไหม... รักในแบบไม่เรียกร้อง<br /></strong>ไม่ต้องการอะไร<br />รักเพราะรู้สึกรัก... เพราะว่ารักเต็มตื้นอยู่ในหัวใจ<br />ปล่อยให้คนที่เรารักมีชีวิตของเขา...<br />...อยู่บนเส้นทางของเขา... กับคนของเขา<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/ann53.gif" border="0" height="33" width="41" /><br /></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ในขณะที่ความรักของเราก็ดำเนินต่อไป </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ให้ความถูกต้องยิ่งใหญ่อยู่ในสมอง </span><br /><strong style="color: rgb(255, 0, 0);">ให้ความรักงดงามอยู่ในหัวใจ...<br />... ตลอดไป...<br /></strong><br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/line-a1.gif" border="0" height="28" width="480" /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-9045284066711290120?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-65912639660414167452008-12-06T07:43:00.000-08:002008-12-13T06:50:58.331-08:00<table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"> <tbody><tr> <td><br /></td> </tr> </tbody></table> <p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);font-family:arial;" class="lightblue"> <span style="font-size:85%;"><h2>หยุดวิ่งตาม ใครคนนั้นสักครั้ง</h2></span></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><img style="width: 337px; height: 400px;" alt="ความรัก อกหัก" src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/love/01_61.jpg" border="0" height="400" width="337" /></p><div style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext"><br /><br /></div><p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><img src="http://hilight.kapook.com/imghilight3/12852_75779.gif" /><br /><br />หากเราหาเหตุผลให้กับตัวเอง<br />ว่าทำไมเราถึงรักคนๆ นี้นัก<br />แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง...รักเพราะรัก<br /><br /></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/3496-emoticon-8969.gif" border="0" height="48" width="48" /> </p><div style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><br />ฟังดูอาจเลื่อนลอยไร้จุดหมายเกินไป<br />แต่สำหรับคนที่รักกัน เหตุผลเพียงแค่นี้<br />ก็เพียงพอที่จะสานต่อความรักให้อยู่ต่อไป<br /><br /></div><p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><a href="http://dookdik.kapook.com/download.php?id=42022&amp;images=42022.gif"><img src="http://dookdik.kapook.com/upload/whatsnew/42022.gif" border="0" /></a></p><div style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><br />แต่กับคนที่เรารักเค้า แล้วเค้าไม่รักเรา<br />ไม่เคยจะมองเห็นแม้แต่คุณค่าในตัวเรา<br />ต่อให้เราหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เค้าเพียงไหน<br />หรือให้เหตุผลมากมายในคำว่ารักที่เรามีให้<br />เค้าก็คงมองไม่เห็นมันเหมือนกัน<br /><br /><br /></div><p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/491-dookdik-2879.gif" border="0" height="64" width="50" /></p><div style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><br />และกับคนประเภทนี้ ยิ่งเราเรียกร้องมากแค่ไหน<br />ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจให้กับเราเท่านั้น<br />ถ้าคุณมีความสุขกับมันก็ดีไป<br />แต่สุข...แล้วเหนื่อยใจก้อน่าคิดเหมือนกัน<br /><br /><br /></div><p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><a href="http://dookdik.kapook.com/download.php?id=41487&amp;images=41487.gif"><img src="http://dookdik.kapook.com/upload/whatsnew/41487.gif" border="0" /></a><br /><br /><br />คนเราเหนื่อยแล้วก็ต้องพัก<br />ต้องหาทางออกที่ทำให้เราดีขึ้น<br />กับเรื่องของความรักก็เช่นกัน<br />เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน<br />คงต้องพักซะบ้าง...<br />ลองหยุดวิ่งตามเค้าสักครั้ง<br />แล้วมาเดิน(แค่เดิน)ตามตัวเองดูสักหน<br />คุณอาจรู้สึกดีกว่าการต้องวิ่งตามใครคนนั้น<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/dookdik/Ann_001.gif" border="0" /><br /><br /><strong>Ps... อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า<br />การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้นไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย ...<br /><br /></strong><br /></p><p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="leftbody colormain newstext" align="center"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/1-1_1.gif" border="0" height="33" width="351" /></p><div class="leftbody colormain newstext" align="center"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ฟังดูอาจเลื่อนลอยไร้จุดหมายเกินไป แต่สำหรับคนที่รักกัน เหตุผลเพียงแค่นี้ ก็เพียงพอที่จะสานต่อความรักให้อยู่ต่อไป แต่กับคนที่เรารักเค้า แล้วเค้าไม่รักเรา ไม่เคยจะมองเห็นแม้แต่คุณค่าในตัวเรา ต่อให้เราหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เค้าเพียงไหน หรือให้เหตุผลมากมายในคำว่ารักที่เรามีให้ เค้าก็คงมองไม่เห็นมันเหมือนกัน และกับคนประเภทนี้ ยิ่งเราเรียกร้องมากแค่ไหน ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจให้กับเราเท่านั้น ถ้าคุณมีความสุขกับมันก็ดีไป แต่สุข...แล้วเหนื่อยใจก้อน่าคิดเหมือนกัน</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-6591263966041416745?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-32770564664483464392008-11-30T10:56:00.000-08:002008-11-30T11:01:52.506-08:00<div style="text-align: center;">.. มากกว่า รู้สึกดี สำหรับทุกวินาที.....<br />-<br />มั่ว..จัง<br />-<br />เอ่อ..ดีดิ นานจะได้มานั่งอ่านหนังสือนานๆ-ๆ<br />คริคริ ตลก<br />อ า ร า ย จ ะ เ เ ย ่ ข น า ด น ั ้ น ...<br /><br /><span style="font-size:130%;"><u> ง่วง~ </u> </span><br /><br />แต่อยากเป็น - <span style="font-weight: bold;">หมอ</span> - ต้องอดทน<br />ไม่จำเป็น ไม่ต้องนอนเลย ปูแป้ง เอ๊ย ย ย ..!!!<br /><br />อ่านหนังสือถึงเช้าเลย ย ย ย...ดิ<br /><br /><span style="font-size:130%;"><s>ให้ตายไปข้างเลย ใครจะแน่กว่ากัน</s></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-3277056466448346439?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-42392716435967326382008-11-30T10:48:00.000-08:002008-11-30T10:55:52.044-08:00<table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%"> <tbody><tr> </tr> </tbody></table> <span style=";font-family:arial;font-size:78%;color:green;" ><h2><span style="color: rgb(255, 102, 102);">ถ้าคุณรักเขา แล้วเขาจะรักคุณไหม..???</span><br /></h2></span><div style="text-align: center; color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">ถ้าคุณรักเขาแล้วเขาจะรักคุณไหม . . . ? ลองค้นหาคำตอบดูดีไหม<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:100%;" ><span style="font-family:arial;">ถ้าคุณทำเพื่อเขา . . .<br />แล้วเขาเคยทำเพื่อคุณกลับสักครั้งบ้างรึเปล่า?<br /><br /><strong>ถ้าคุณกำลังเหงา เขาจะมาอยู่เป็นเพื่อนคุณไหม<br />ถ้าคุณกำลังเจอปัญหา เขาจะยังยืนอยู่เคียงข้างคุณไหม</strong><br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/dookdik/160808764.gif" border="0" height="50" width="50" /><br /><br /><br />ถ้ามีวันหนึ่งที่คุณทำผิดเขาจะอภัยให้คุณได้ไหม<br />ถ้าคุณกำลังอยากระบายเรื่องอะไรสักเรื่อง . . .<br />แต่ดึกมากแล้วคุณลองโทรไปหาเขา เขาจะรับฟังหรือจะต่อว่าคุณ<br /><br /><br />ถ้าคุณกำลังท้อแท้ เขาสามารถให้กำลังใจคุณได้ดีแค่ไหน<br /><br />ถ้าคุณให้ของขวัญเขา แม้เขาจะไม่ชอบ . . .<br />แต่เขายังยิ้มและรับอย่างเต็มใจจริงๆ ได้ไหม<br /><br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/dookdik/image001_1.gif" border="0" height="50" width="50" /><br /><br />ถ้าคุณไม่สวยหรือหล่อ ไม่เก่งหรือมีข้อเสีย เขาสามารถมองข้ามมันไปได้ไหม<br />เขาเคยเตือนคุณไหม เวลาคุณกำลังทำผิดอะไร<br />เวลาเขาเสียใจเคยไหม ที่เขายอมระบายมันให้คุณฟัง<br />ถ้าคุณงอนเขา . . . เขาเคยง้อคุณก่อนบ้างไหม<br /><br /><br />เคยไหม . . . ? ที่เขาทำอะไรให้เรา โดยไม่หวังผลตอบแทน<br />เคยไหม . . . ? ที่เขาเข้ามาวุ่นวายกับเราจนทำให้เรารู้สึกรำคาญ<br /><strong>เคยไหมสักครั้งที่เขาบอกรักคุณ . . .?<br /><br /></strong><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/dookdik/kokooloojang_20060520193727.gif" border="0" height="48" width="26" /><br /><br />ถ้าคุณทำเพื่อเขา แต่เขาไม่เคยทำเพื่อคุณสักครั้ง . . .<br /><br />คุณมั่นใจแค่ไหนว่าเขาเห็นคุณสำคัญ<br /><br />ถ้าคุณเหงา แต่เขายังปฏิเสธที่จะมาอยู่เป็นเพื่อนคุณ .....<br /><br />. . . คุณมั่นใจขนาดไหนว่าเขาสนใจความรู้สึกคุณ<br /><br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/ann-111_1.gif" border="0" height="50" width="50" /><br /><br />ถ้าคุณเจอปัญหา แต่กลับไร้เงาของเขา<br /><br /><strong>. . . คุณแน่ใจไหมว่าต่อไป<br /><br />เขาจะเสียสละความสุขส่วนตัวมานั่งแก้ปัญหาเพื่อคุณได้<br /><br /></strong><br /><br />ถ้าคุณทำผิด แต่เขาไม่สามารถให้อภัยคุณได้..<br /><br />. . . คุณมั่นใจไหมว่า ต่อไปจากนี้เขาจะยอมรับเรื่องราวต่างๆ ของคุณได้<br /><br />ถ้าคุณกำลังอยากระบายเรื่องราวต่างๆ<br /><br />. . . แม้มันจะดึกคุณเลือกโทรไปหาเขา<br /></span></span><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;"><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/dookdik/BS_rakjung_20060719142721.gif" border="0" height="50" width="37" /><br /><br />แต่เขาต่อว่าคุณลงซะนี่ เขาคงไม่เหมาะจะใช้ชีวิตร่วมกับคุณแน่ๆ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">ถ้าคุณกำลังท้อแท้ แต่เขาไม่เคยเลยที่จะให้กำลังใจคุณ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">. . . แล้วต่อไปคุณไม่ต้องให้กำลังตัวเองจนตายเหรอ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">ถ้าคุณให้ของขวัญเขา แต่เขากลับยิ้มแหย่ๆ แบบไม่เต็มใจรับ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">เขาคงไม่รู้หรอกว่า ความหมายของของขวัญคุณมากมายแค่ไหน<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/love/0803250415765319.gif" border="0" /><br /><br /><br />ถ้าคุณไม่สวยไม่หล่อเก่งเริด หรือ มีข้อเสียที่คนอื่นคิดว่าร้ายแรง<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">. . . แต่เขากลับมองเห็นว่าไม่สำคัญ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">เขาคงเดินทางเดียวกับคุณได้ไม่ยากนักหรอก<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">ถ้าคุณทำผิดอยู่ แล้วเขาเข้ามาเตือนคุณ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">แสดงว่าเขาเป็นห่วงและคอยเฝ้ามองคุณอยู่น่ะ รู้ตัวไหม<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/love/0803250415765317.gif" border="0" /><br /><br /><br />ถ้าเขาเลือกคุณเป็นที่ระบายจงภูมิใจเถอะ . . .<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">เพราะคุณจะเป็นคนที่เขาไว้ใจที่สำคัญคนหนึ่งเชียวนะ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">ถ้าคุณงอนเขา แล้วเขาเข้ามาง้อ แม้คุณจะผิด<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">. . . แสดงว่าเขาแคร์คุณน่ะอย่าเล่นตัวมากล่ะ<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/love/0803250415765311.gif" border="0" /><br /><br /><br />ถ้าเขาทำเพื่อคุณแบบไม่หวังอะไร นอกจากให้คุณมีความสุข<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">. . . คุณรุ้ไหมคนที่วิเศษที่สุดกำลังอยู่ตรงหน้าคุณแล้ว<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">. . . แล้วคุณล่ะจะเลือกเดินผ่านหรือเลือกร่วมเดินทางเดียวกับเขา<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;"><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/3496-emoticon-8969.gif" border="0" height="48" width="48" /><br /><br />ถ้าเขาเข้ามาวุ่นวายกับคุณจงอย่ารำคาญเลยนะ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">เพราะเขาใส่ใจกับคุณมากเลยล่ะ<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;">. . . ไม่งั้นไม่เสียเวลามาวุ่นวายให้โดนคุณด่าหรอก<br /></span></p><p style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:arial;" align="center"><span style="font-size:100%;"><br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/newimg/dookdik/Ann_004.gif" border="0" /><br /><br /><br />ถ้าเขาไม่เคยบอกรัก ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่รักนะ<br />ลองกลับไปดูข้อข้างบนซะว่า . . . มันเป็นจริงแค่ไหน<br />แล้วค่อยมาตัดสินด้วยใจคุณเองดีกว่า<br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/559-emoticon-2500.gif" border="0" height="50" width="50" /><br /><br /><br />ความรักไม่ใช่แค่ใช้ตามอง . . .<br />แต่ต้องใช้หัวใจเป็นๆ ของคุณเข้าไปสัมผัสมันนะ<br /><strong>ความรักไม่ใช้ของแจกฟรี . . .<br />อย่ารักทีล่ะมากๆ เพราะมันอาจจะทำให้คุณเสียสิ่งสำคัญไป<br /></strong><br /><br /><img src="http://hilight.kapook.com/admin_hilight/spaw2/imghilight4/fashion/555-emoticon-1309da.gif" border="0" height="46" width="32" /><br /><br /><br />ความรัก คือ สิ่งบริสุทธิ์ จงอย่ามักง่ายที่จะใช้ความรัก<br />เพราะเมื่อคุณมักง่ายกับสิ่งนี้<br />คุณจะได้สัมผัสกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส<br /><br /><strong>. . . ถ้าไม่เชื่อลองดูดิ!!!</strong></span></p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-4239271643596732638?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-32465313711619553352008-11-28T09:07:00.000-08:002008-11-28T09:13:03.723-08:00<div style="text-align: center;">งิบ ๆ-ๆ-ๆ-ๆ-ๆ<br />*- วันนี้ ทำงาน ประติมากรรมเสร็จชะที<br />เง่อ~<br />-<br />-<br />กว่าจะเสร็จได้ อิอิอิ เอาเหอะ กะคะแนน A- อ่ะ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/STAl5dVywDI/AAAAAAAAAG4/-uU_ipjW680/s1600-h/4kav14m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/STAl5dVywDI/AAAAAAAAAG4/-uU_ipjW680/s320/4kav14m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273756832709656626" border="0" /></a><br />/// ก็อยากให้รู้ อยู่หรอก ว่า เป็นห่วง ///<br />ก็อยากให้ดูแลตัวเอง <s>ดีดีดีดี</s>...<br />ไม่เข้าใจเลย ย ย <br />ทำไม ..??? ต้องทำตัวให้ <span style="font-weight: bold;">โง่</span> ขนาดนี้<br />รู้จักดูแลตัวเองบ้าง สิ..!!!!!<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-3246531371161955335?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-2495885952978237312008-11-17T23:19:00.000-08:002008-11-17T23:29:58.253-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SSJtGKi_qfI/AAAAAAAAAGY/MZg_2ct2R2c/s1600-h/rose.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269894466654677490" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SSJtGKi_qfI/AAAAAAAAAGY/MZg_2ct2R2c/s320/rose.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center">.. . . เหมือนจะไม่ค่อยสำเร็จเลยว่ะ...</div><div align="center">ม่ายรู้จะทำประติมากรรมเรื่องอ่ะไร</div><div align="center">ทำแกะกระจกก็ งบ เยอะ ซิบหาย..</div><div align="center">จะปั้น ก็ทำไม่เป็นอีก บ่าเบื่อจัง</div><div align="center">งานไร้สาระอ่ะ ให้ทำดี๊ ดี </div><div align="center">งานที่มีสาระ ไม่ค่อยจะสั่งเลย</div><div align="center">แมร่ง... เวลาอ่านหนังสือไม่ค่อยจะมี เลย </div><div align="center">ใกล้สอบอยู่แระ จะติดสีกที่หรือปล่าว..?? </div><div align="center">เนี่ย</div><div align="center">- - -</div><div align="center">" ติดให้ที เถอะนะ 55++ "</div><div align="center">- - - - - - - - - - -</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-249588595297823731?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-20546841542830756262008-11-10T05:31:00.000-08:002008-11-28T23:19:58.763-08:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ดีเพียงใดที่ได้ยืนข้างเธอ<br /></div><div style="text-align: center;">ได้พูดได้คุย ได้พบได้เจอ ได้ใกล้ชิดกัน<br />________________________________________<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><s>ได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่ แม้จะได้แค่เพียงใกล้กัน</s> </span><span style=";font-size:180%;color:Red;" >ี่</span><span style="font-size:180%;"><br /></span></div><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">- ต้อง โทษ ที่ พรหมลิขิต ให้ ฉันมีสิทธิ์ แค่ ผิด เวลา -<br />- ได้มองเธอ แค่เจอกันได้ แค่นั้นก็พอ -<br />~ ไม่ขออะไรมาก มาย... ~</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-2054684154283075626?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-29734454917721993452008-11-08T05:29:00.000-08:002008-11-08T05:51:48.910-08:00<div style="text-align: center;"><br />วันแรกกับการสอบ<br />" โควตา มข - 52- "<br /><br />__________________________<br /><br />อุตส่าห์มาอัพบลอก ตลกเนอะ<br />วันนี้สอบ 3 วิชา คือ อิ้ง ไทย สังคม<br />~ ยากว่ะ อนาคตฉันมองไม่เห็นเล้ย ยย ~<br /><br /><br /><span style="font-size:180%;"><s>แล้วช้าาน น จา า ได้ เป็น หมอ ไหม เนี่ย ..</s></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-2973445491772199345?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-63326382427929830272008-11-03T06:15:00.000-08:002008-11-10T05:42:22.365-08:00<p style="text-align: center; font-weight: bold;" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" ><span style=""> </span><span style=""> </span>"สมาธิ" บทปฏิบัติและความเกี่ยวเนื่อง</span></span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" ><span style=""> </span>"สมาธิ" คือความเฉพาะตนที่น่าภาคภูมิใจของประชาชนชาวพุทธ หรือพุทธศาสนิกชน ดังเป็นที่ทราบ และยอมรับกันทั่วโลกว่า สมาธิที่แท้จริง ที่มีการปฏิบัติอย่างต่อเนื่องติดต่อกันมานับพันปีนี้ มีต้นกำเนิดจากพระพุทธศาสนา และเป็นสิ่งเดียวเท่านั้น ที่ทำให้ผู้คนในซีกโลกตะวันออก หรือ </span>The Oriental World <span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" >สามารถดำรงตนอยู่ได้อย่างมีความสุขบนความพอเพียงที่มีความพอดี ความพอใจของใจเป็นพื้นฐาน ท่ามกลางความผันผวนแปรปรวนของการเมืองโลก ที่เนื่องมาจากอำนาจ และอิทธิพลทางการทหาร การเทคโนโลยีของซีกโลกตะวันตก ที่โดยส่วนมากมักเป็นตัวการยังความเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง แก่วัฒนธรรมความเป็นอยู่ดั้งเดิม ของผู้คนในซีกโลกตะวันออก ที่จำเริญสืบเนื่องมานานกว่าสอง-สาม พันปี ด้วยวัฒนธรรม อารยธรรม ที่ว่าด้วยความเคารพ ความกตัญญูและความสุขที่ใจ ตลอดจนความเข้าใจในต้นเหตุแห่งความทุกข์ยาก การเวียนว่ายตายเกิด ตลอดจนที่มาของภัยธรรมชาตินานาประการว่า </span>“<span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" >ทุกอย่างล้วนเกิดจากใจ ความสุข หรือ ทุกข์ภัย ทั้งหลายมีต้นกำเนิดจากการกระทำของตน ทั้งที่จำได้ จำไม่ได้ ทั้งที่เคยทำมาแล้วในอดีต ในปัจจุบัน</span>”<o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" ><span style=""> </span>"สมาธิ" คือ กระบวนเพื่ออบรมบ่มใจให้ดำรงอยู่ในสภาวะอันสงบ สุกใส กว้างใหญ่ เบาสบาย เพื่อให้กลายเป็น </span>“<span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" >ความงาม</span>” <span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" >ของใจ ค่อยๆ ปฏิบัติ ค่อยๆ ทำกันไปวันละเล็กละน้อย เพราะใจคือสิ่งที่ถูกใช้สอยหนักที่สุดกว่าส่วนใดๆ ของร่างกาย การทำสมาธิจึงเป็นการ </span>“<span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" >พัก</span>” <span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" >ใจที่มักเหนื่อยล้ากว่าร่างกาย ให้กลับสดชื่นขึ้นได้ เพื่อชั่วโมงใหม่ เพื่อวันใหม่ที่ดีกว่า</span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" ><span style=""> </span>"สมาธิ" จึงเป็นเรื่องจำเป็น เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ เป็นกิจที่บรรพชนของเรา ถือเป็นความสำคัญที่ต้องปฏิบัติไม่ให้ขาดแม้สักวันเดียว เพราะสมาธิเป็นต้นเหตุของใจอันงาม และใจอันงามเป็นทางมาของบุญกุศล เป็นที่อยู่ของศิริมงคล ทำให้ผู้เป็นเจ้าของใจมีชีวิตที่ดีวันดีคืน </span>“<span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" >สมาธิ จึงเป็นสิ่งพึงปฏิบัติสำหรับพุทธศาสนิกชน ตลอดจนบุคคลผู้ปรารถนาความงาม ความสำเร็จในชีวิต</span>”</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-6332638242792983027?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-80786943918806598062008-11-03T05:16:00.000-08:002008-11-10T05:41:05.471-08:00<div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><span style="" lang="TH"><span style="font-weight: bold;">หลักการเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนหนังสือ 6 ประการซึ่งมีผู้นำไปปฏิบัติแล้วได้ผลดีมีดังนี้</span></span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p><br /><o:p></o:p></span></div><p class="MsoNormal"><span style="" lang="TH">1. สะสม(</span><span style="font-size:78%;">Gradual) </span><span style="" lang="TH">เรียนอย่างค่อยเป็นค่อยไป สะสมวันละนิดไม่ใช่หักโหมก่อนสอบ</span><span style="font-size:78%;"><o:p><br /></o:p></span><span style="" lang="TH"><span style=""> </span>2. ทำซํ้า( </span><span style="font-size:78%;">Repetition) </span><span style="" lang="TH">ทบทวน ท่อง และทำแบบฝึกหัดซํ้า ๆ</span><span style="font-size:78%;"><o:p><br /></o:p></span><span style="" lang="TH">3. ย้ำรางวัล(</span><span style="font-size:78%;">Reinforcement) </span><span style="" lang="TH">ควรให้รางวัลตัวเองเมื่อ ทำงานสำเร็จในแต่ละครั้งเพื่อให้ขยันขึ้น</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p><br /></span><span style="" lang="TH">4. ขยันคิด(</span><span style="font-size:78%;">Active Learning) </span><span style="" lang="TH">จงใส่ใจคิดตามเสมออย่าฟังหรืออ่านไปเรื่อย ๆ</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p><br /></span><span style="" lang="TH">5. ฟิตปฏิบัติ(</span><span style="font-size:78%;">Practice) </span><span style="" lang="TH">ต้องลงมือปฏิบัติให้เกิดความชำนาญไม่ใช่รู้แต่ทฤษฏีอย่างเดียว การลงมือปฏิบัติ<span style=""> </span>จริงจะทำให้จำแม่นยำเกิดการถ่ายโยงความจำระยะสั้นให้เป็นระยะยาว</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p><br /></span><span style="" lang="TH">6. หาทางบังคับตัวเอง (</span><span style="font-size:78%;">Stimulus Control) </span><span style="" lang="TH">โดยอาศัยการจัดสิ่งแวดล้อมเป็นตัวเร่งและกระตุ้น</span><span style="font-size:78%;"><o:p><br /></o:p></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;" lang="TH">ข้อปฏิบัติตนของการเป็นผู้เรียนที่ดี</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p></span><br /></div><p class="MsoNormal"><span style="" lang="TH">1. เวลาฟังอาจารย์สอนหรือเวลาอ่าน ต้องคิดตาม ถาม จด ตลอดเวลา ถ้าไม่เข้าใจควรจดคำถามไว้เพื่อคิดค้นคว้าหรือถามผู้รู้ต่อไป</span><span style="font-size:78%;"><o:p><br /></o:p></span><span style="" lang="TH"><span style=""> </span>2. หามุมที่ใช้เป็นที่ดูหนังสือหรือทำการบ้านที่จะทำให้มีประสิทธิภาพ</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p><br /></span><span style="" lang="TH"><span style=""> </span>3. จัดเวลาสำหรับทบทวนสิ่งที่เรียนมา หรืออ่านล่วงหน้าสิ่งที่จะเรียนต่อไป และถ้าปฏิบัติตามที่กำหนดได้ควรให้รางวัลตัวเอง เช่น ได้ขนม ได้เล่น ได้ฟังเพลง ดูทีวี ได้ออกกำลัง เป็นต้น ถ้าทำไม่ได้ตามกำหนดควรหาเวลาชดเชย</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p><br /></span><span style="" lang="TH"><span style=""> </span>4. ท่องหนังสือกับเพื่อน อย่าหวงวิชา แบ่งปันความรู้อธิบายให้กันและกัน อย่าช่วยเหลือเพื่อนในทางที่ผิด เช่น ทุจริตเวลาสอบ หรือให้ลอกงานโดยไม่เข้าใจ</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p><br /></span><span style="" lang="TH">5. ฝึกศึกษาด้วยตนเอง มิใช่ต้องเรียนจากครูเพียงอย่างเดียว การศึกษาด้วยตนเองต้องใช้สมาธิมาก ต้องทำความเข้าใจจดสาระสำคัญต่าง ๆ ลงในโน้ตย่อ จดสิ่งที่ไม่เข้าใจไว้ค้นคว้าต่อไป</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:78%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:78%;"><b><span style="" lang="TH">ทำอย่างไรเราจะจำดี</span><o:p></o:p></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="TH"><span style=""> </span>จากการศึกษาของนักจิตวิทยาเกี่ยวกับการจำการลืมของมนุษย์พบว่า คนเรามีอัตราการจำหรือลืมดังนี้</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="TH"><span style=""> </span>เมื่อเวลาผ่านไป<span style=""> </span>หนึ่งวัน คนเราจะจำเรื่องราวที่ตนอ่านไปได้ประมาณ </span><span style="font-size:78%;">50%</span><span style="" lang="TH"> และลดลงไปอีกครึ่งหนึ่งทุก ๆ </span><span style="font-size:78%;">7</span><span style="" lang="TH"> วัน จนในที่สุด จะนึกไม่ออกเลยเมื่อผ่านไป </span><span style="font-size:78%;">21</span><span style="" lang="TH"> วัน</span><span style="font-size:78%;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="" lang="TH"><span style=""> </span>ทางแก้การลืมความรู้ก็คือไปทบทวนทันทีที่เราเรียนในแต่ละ วันเพื่อมิให้เกิน </span><span style="font-size:78%;">24 </span><span style="" lang="TH">ชั่วโมง จากนั้นเราทิ้งช่วงไปทบทวนรวบยอดในวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ เพื่อมิให้เกิน </span><span style="font-size:78%;">7 </span><span style="" lang="TH">วัน ทุกวันหยุดสุดสัปดาห์จะทบทวนสิ่งที่เรียนมาทั้งสัปดาห์ เนื่องจากแต่ละวันความรู้จะพอกพูนขึ้นไปเรื่อย ๆ เราควรทำโน้ตย่อและทบทวนจากโน้ตย่อสาระสำคัญ จะช่วยให้เราเสียเวลาทบทวนน้อยลง.....</span></p><div style="text-align: right; font-weight: bold; font-style: italic;"> <span style=";font-family:Cordia New;font-size:78%;" >ผ.ศ.ดร.สมวงษ์ แปลงประสพโชค</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-8078694391880659806?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-6782519770559981632008-11-02T08:06:00.000-08:002008-11-02T08:33:45.675-08:00<div style="text-align: center;">กุหลาบแดง ..<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><center><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nePp_lN-M40&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/nePp_lN-M40&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object></center><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;">ปลูกกุหลาบแดงไว้เพื่อเธอ เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอก<br />บ่งบอกความจริงที่ยิ่งใหญ่ บ่งบอกว่าใจฉันยังคงมั่น<br />พันปีหมื่นวันไม่เคยหน่าย ฟ้าดินสลายหัวใจมั่นรักเธอ<br /><br />-<br />-<br />-<br />-<br /><br /> <p style="text-align: left; font-weight: normal;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">กุหลาบแดง</span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"> หมายถึง ความรักและความปรารถนา </span></p><div style="text-align: left; font-weight: normal;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: normal;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">กุหลาบแดง</span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"> เป็นดอกไม้ของคิวปิดและอีรอส <span style=""> </span></span></p><div style="text-align: left; font-weight: normal;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: normal;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">กุหลาบแดง</span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"> เป็นสิ่งนำโชคมาสู่ผู้หญิงที่ได้รับ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left; font-weight: normal;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: normal;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">กุหลาบแดง</span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"> หมายถึง ความรัก ความเคารพ </span></p><div style="text-align: left; font-weight: normal;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: normal;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">กุหลาบแดง</span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"> แสดงถึงความเข้มแข็ง ( </span>Love, Respect )</p><div style="text-align: left; font-weight: normal;"> </div><p style="text-align: left; font-weight: normal;" class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-678251977055998163?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-80054658846212620982008-11-02T07:42:00.000-08:002008-11-02T07:47:46.009-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQ3LWp3ZgVI/AAAAAAAAAGM/G38Knuskag0/s1600-h/659826uei0v4dowf.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 80px; height: 91px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQ3LWp3ZgVI/AAAAAAAAAGM/G38Knuskag0/s320/659826uei0v4dowf.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264087129521750354" border="0" /></a> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;; font-weight: bold;" lang="TH">ฉันเพิ่งค้นพบว่าความรัก มันจะเป็นแรงกระตุ้นใจ ให้อยากทำอะไร ที่ดี</span><span style="font-weight: bold;"> </span><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">และก็เพิ่งรู้ว่าใจฉัน ที่มันเกเรอยู่ทุกที</span> <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ในวันนี้ ที่เปลี่ยนไปเพราะเธอ</span><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ลืมได้ไง</span> <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ก็<span style="font-weight: bold;">เธอนี่ไง ที่กุมหัวใจฉันอยู่</span></span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ยังอยู่กับเธอใช่ไหม ก็ฝากเธอไว้อีกวัน</span> <br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">อย่างนี้ต้องรบกวนละกัน</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">คงไม่เป็นภาระนะ ถ้าเธอยังไม่มีใคร<br />ก็ฝากไจไว้หน่อยหนึ่ง สมมตินะนะวันวันหนึ่ง</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">เธออยากเก็บมันไว้ แล้วฉันก็ไห้เลย ......</span><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;; font-weight: bold;" lang="TH">ฉันก็รู้แล้วว่าเธอรู้</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;; font-weight: bold;" lang="TH">แค่เธอมองดูคงเข้าใจ ว่ามีใครคนนึงคิดถึงเธอ<br />ที่ไม่ค่อยรู้คงเป็นฉัน</span><span style="font-weight: bold;" lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;; font-weight: bold;" lang="TH">ทำยังไงกันจะห้ามใจ</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;; font-weight: bold;" lang="TH">ที่มันคอยลอยไปใกล้เธอ</span><span style="font-weight: bold;">~~ </span><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ลืมได้ไง</span> <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ก็เธอนี่ไง ที่กุมหัวใจฉันอยู่</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ยังอยู่กับเธอใช่ไหม ก็ฝากเธอไว้อีกวัน</span> <br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">อย่างนี้ต้องรบกวนละกัน</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">คงไม่เป็นภาระนะ ถ้าเธอยังไม่มีใคร<br />ก็ฝากไจไว้หน่อยนึง สมมตินะนะวันวันหนึ่ง</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">เธออยากเก็บมันไว้ แล้วฉันก็ไห้เลย </span><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">เธอนี่ไง ก็เธอนี่ไง ที่กุมหัวใจฉันอยู่(ลากยาวๆๆๆ)</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ยังอยู่กับเธอใช่ไหม ก็ฝากเธอไว้อีกวัน</span> <br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">อย่างนี้ต้องรบกวนละกัน</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">คงไม่เป็นภาระนะ ถ้าเธอยังไม่มีใคร<br />ก็ฝากไจไว้หน่อยนึง สมมตินะนะวันวันหนึ่ง</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">เธออยากเก็บมันไว้<br />แล้วฉันก็ไห้เลย ก็ฝากเธอไว้อีกวัน</span> <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">อย่างนี้ต้องรบกวนละกัน</span><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">คงไม่เป็นภาระนะ ถ้าเธอยังไม่มีใคร</span> <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ก็ฝากไจไว้หน่อยนึง<br />สมมตินะนะวันวันหนึ่ง</span><span lang="TH"> </span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">คงมีวันไหนที่พบว่าให้เธอ</span><o:p></o:p></p> <div style="text-align: center;">- - - - - - - - - - - - - -<br /></div><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" ></span><o:p></o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-8005465884621262098?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-74985863710278593032008-11-02T07:26:00.000-08:002008-11-02T07:37:11.350-08:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"><span style="font-weight: bold;">- ประโยชน์ของกาแฟต่อร่างกาย - </span><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQ3IPn6amJI/AAAAAAAAAGE/ySG3ACQxEx4/s1600-h/show_jpg.php.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 184px; height: 274px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQ3IPn6amJI/AAAAAAAAAGE/ySG3ACQxEx4/s320/show_jpg.php.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264083710203566226" border="0" /></a><o:p></o:p><br /></div><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"><span style=""></span></span><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">1.การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยป้องกันโรคไวรัสตับอักเสบ </span>B <o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">2.<span style=""> </span>การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยป้องกันโรคหอบ </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">3. การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยลดการเกิดโรคตับจากสุรา </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">4. การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยป้องกันมะเร็งตับ มะเร็งลำไส้ และมะเร็งในช่องปาก </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">5. การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยขับไล่ความชรา </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">6. การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยกาแฟลดอัตราคอเลส-เตอรอล ป้องกันโรคหัวใจ และหลอดเลือดแข็งตัว</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">7. การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยละลายไขมัน จึงลดความอ้วนได้</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">8. กาแฟเพิ่มไขมันชนิดดีให้ร่างกาย ป้องกันหลอดเลือดแข็งตัว </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">9. การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยแก้ปวดศีรษะ และช่วยบรรเทาอาการปวดศีรษะ เนื่องจากเมาสุราได้</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">10. การดื่มกาแฟเป็นประจำ ช่วยเพิ่มการไหลเวียนของเลือดในสมองและสมรรถภาพ </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">11.ความหอมของกาแฟช่วยกระตุ้นสมองให้ทำงานได้เร็วขึ้น และมีสมาธิ ประสิทธิภาพการทำงานดีขึ้น </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">12. ดื่มกาแฟเล็กน้อยทำให้น้ำย่อยในกระเพาะหลั่งดีขึ้น ไขมันแตกตัว มีประโยชน์ต่อกระเพาะโดยตรง </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">13.กาแฟยังช่วยป้องกันนิ่วและโรคถุงน้ำดีในผู้ชาย</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">14.กาแฟยังช่วยลดโอกาสเกิดโรคเบาหวานในทั้งสองเพศ</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">15.กาแฟช่วยเพิ่มความจำระยะสั้น (</span>short term recall) <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">และกาแฟช่วยเพิ่มไอคิว</span><o:p></o:p></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;; font-weight: bold;" lang="TH">- โทษที่ต้องระวัง - </span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal">• <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">กาแฟต้มหรือที่ชงแบบให้น้ำเดือดซึมผ่านผงกาแฟ หรือกาแฟที่ใช้ถุงผ้าชงนั่นเองจะเพิ่มอัตราเสี่ยงต่อโรคหัวใจ</span><o:p></o:p><br />• <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">กาแฟต้มอาจทำให้ระดับคอลเลสเตอรอลในเลือดสูงขึ้น</span><o:p></o:p><br />• <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">อาจทำให้เกิดอาการปวดศีรษะแบบไมเกรน</span><o:p></o:p><br />• <span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">ผู้หญิงที่ดื่มกาแฟจัดอาจมีอัตราเสี่ยงต่อโรคกระดูกพรุนเพิ่มขึ้นเมื่อเข้าสู่วัยสูงอายุ</span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><br /><span style=";font-family:&quot;;font-size:14;" lang="TH" ></span><o:p></o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-7498586371027859303?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-76898752620769742742008-11-02T07:14:00.001-08:002008-11-02T07:22:04.389-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQ3EBnZuctI/AAAAAAAAAF8/fO4sihmQ0mM/s1600-h/0696762ae26500dfab1475317fd941df20081028104700.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 215px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQ3EBnZuctI/AAAAAAAAAF8/fO4sihmQ0mM/s320/0696762ae26500dfab1475317fd941df20081028104700.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264079071501775570" border="0" /></a> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;; font-weight: bold;" lang="TH">ประโยชน์ของช็อกโกแลต</span><o:p></o:p><br /><o:p></o:p></div><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">- ช่วยปรับอารมณ์ และจิตใจ ให้เข้าสู่สภาวะปกติ-</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"><span style=""></span>- ช่วยลดอาการปวดท้อง หงุดหงิด หน้าบวม ตัวบวม ก่อนมีประจำเดือน </span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"><span style=""> </span>- ช่วยแก้อาการเมาค้าง หรือ </span>hangover <o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"><span style=""> </span>- ป้องกันการเกิดมะเร็ง เพราะได้พิสูจน์พบแล้วว่า สารที่พบในช็อกโกแลต</span><o:p></o:p><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">เป็นสารชนิดเดียวกันกับ สารที่พบใน ผัก ผลไม้ และไวน์แดง</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">- ช่วยลดอาการอักเสบ เวลาเจ็บป่วยต่างๆ</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH">- มีผลต่อสมอง เพราะช่วยให้ตื่นตัว และยังช่วยให้ กระฉับกระเฉงอีก</span><o:p></o:p><br /><span style="font-size: 14pt; font-family: &quot;Angsana New&quot;;" lang="TH"><span style=""></span>- ในมิลค์ ช็อกโกแลต อัตราส่วน <st1:metricconverter productid="1.4 ออนซ์" st="on">1.4 ออนซ์</st1:metricconverter> จะประกอบด้วย โปรตีน <st1:metricconverter productid="3 กรัม" st="on">3 กรัม</st1:metricconverter> แคลเซียม 5% และธาตุเหล็กถึง 15%โดยเฉพาะช็อกโกแลต ที่ใส่ถั่ว หรืออัลมอนด์ จะมีสารอาหารพวกนี้มากขึ้นตามไปด้วย</span><o:p></o:p></p> <br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-7689875262076974274?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-8344752095366585872008-11-02T06:14:00.000-08:002008-11-02T06:18:13.649-08:00<div style="text-align: center;">จะอยู่เคียงข้างเธอ...<br /><br /></div><br /><center><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-Vnu1r4E0gw&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/-Vnu1r4E0gw&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object></center><br />..เพลงที่จะให้กำลังใจคนที่กำลังต้อแต๊ ( ท้อแท้ ) อยู่ในตอนนี้<br />เพื่อนๆที่กำลัง สอบ เข้ามหาลัย<br />สู้ๆๆๆ อย่าสิ้นหวัง ก้าวต่อไป เพื่อชัยชนะ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-834475209536658587?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-87433937132957743032008-11-02T05:21:00.000-08:002008-11-02T05:50:03.159-08:00<div style="text-align: center;">*<br />**<br />***<br />*****<br />*********<br />เง่อ<br />ก่อนไปสอบมั่นใจ 100 %<br />แต่พอเอาเข้าจริง อยากฉิบหาย..<br /><span style="font-weight: bold;">- แนวข้อสอบวิชาเฉพาะแพทย์ กสพท. อ่ะนะ - </span><br />เนื่องจากว่าเราอ่ะ ไปสอบปีการศึกษา 52<br />ข้อสอบ ก็จะเป็นลักษณะ 3 ชุด โดย<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">- ชุดที่ 1 จะเป็นข้อสอบวัดความสามารถทางการคิด คณิตศาสตร์ </span>ลักษณะก็จะเป็นประมาณว่า มีอนุกรมรูปภาพ อนุกรมที่เป็นเลขาคณิต<br />หรืออนุกรมเลข แต่มีไม่มาก ในปีล่าสุดนี้ข้อสอบจะมีลักษระที่ถามแบบตั้งเงื่อนไขเยอะมากๆๆ และยากมากๆด้วย<br />ข้อสอบที่เป็นลักษณะแบบสร้างเงื่อนไขก็คือ เช่น หนึ่งนั่งข้างเขียว เขียวนั่งข้างขาว แดงนั่งข้างน้ำเงิน น้ำเงินไม่นั่งติดกับเขียว<br />เขียวไม่นั่งติดกับดำ น้ำตาลนั่งหัวแถว ชมพูนั่งท้ายเเถว ใครนั่งข้างม่วง..??? แบบนี้ง่ะนี่เป็นเพียงตัวอย่างให้เฉยๆๆอ่ะนะ แต่ความจริงมันยากมากๆๆในข้อสอบอ่ะ ข้อสอบชุดที่ 1 นี้ จะมี 50 ข้อๆละ 2 คะแนน ส่วนใหญ่คนจะทำไม่ทัน<br /><span style="font-weight: bold;">- ชุดที่ 2 จะเป็นวัดคุณธรรมจริยธรรม</span> ตรงนี้ไม่ยากมันเป็นข้อสอบที่วัดดูความคิดเราล้วนๆๆ<br />เอาเป็นว่าเลือกตอบข้อที่มันดูดีที่สุด ไม่เว่อร์ก็พอ ข้อสอบชุดนี้ที่ไปสอบมาอ่ะ มี 75 ข้อ 100 คะเเนน<br />ข้อสอบแต่ละชุดจะมีเวลาทำ 1.30 ชั่วโมง<br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">-------- พักกลางวัน ---------<br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">- ชุดที่ 3 เป็นเรื่องการเชื่อมโยง</span> เป็นข้อสอบที่พิเศษมาก กระดาษคำตอบก็้ดูดีมาก ชุดนี้ต้องศึกษาการตอบให้ดี<br />เพราะ นอกจากจะหาคำตอบยากแล้ว ยังมีวิธีการตอบที่ยากด้วย<br />ข้อสอบชุดนี้ ใช้การคิดเชื่อมโยง อะไรเป็นผล อะไรเป็นสิ่งต่อต้าย อะไรไม่เกี่ยวกับชาวบ้าน ฯลฯ<br />มันจะมีรหัสให้ และเน้นข้อความให้ อ่านดูดีๆๆ จับใจความสำคัญให้ได้ เป็นพอ และอย่าลืมทำให้ทันเวลาด้วย เพราะชุดนี้ มีทั้งคนทำทันและคนทำไม่ทัน แต่ ชุดที่ 3 นี้ ตอบผิดหัก 3 คะแนน/1 คำตอบ ดังนั้น ไม่รู้อย่าเดา..!! เว้นไว้ ไม่โดนหัก<br /></div><br />- - - เง่อ นี้แหละ ประสบการชีวิต..ของชั้น ..!!!<br />กับเส้นทางสู่การเป็นหมอ ช่างยากลำบาก ยังมองหาทางไม่เห็นเล้ยย..!!!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-8743393713295774303?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-47091038222428568722008-10-30T18:07:00.000-07:002008-10-30T18:09:51.015-07:00<div style="text-align: center;"><br />วันนี้<br />ต้องไปขอนแก่น ไปสอบ กสพท.<br />~ ตื่นเต้น ~<br /><br />-<br />-<br />-<br />-<br />-<br /><br />อนาคตของฉัน<br />"เป็นจริงเถอะนะ"<br />คณะแพทย์ศิริราช<br /><br />วันที่สำคัญที่สุดที่รอคอยมาถึงจนได้ ขอให้ฉันทำข้อสอบความถนัดได้คะแนนเยอะๆนะ<br />เพี้ยง..!!!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-4709103822242856872?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-90322864528392647332008-10-30T06:03:00.000-07:002008-10-30T06:10:32.309-07:00<div style="text-align: center;">ตาม ชั้นมาสิ ..!!!!<br /></div><br /><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQmw1HO4dtI/AAAAAAAAAFo/nOkKxOTozkw/s1600-h/1203303_5220391.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 80px; height: 175px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQmw1HO4dtI/AAAAAAAAAFo/nOkKxOTozkw/s320/1203303_5220391.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262932066080159442" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"> ให้คุณลองมองที่กระจกเงา<br /><br /> ซึ่งส่องสะท้อนแสงอันเรือนราง ยามที่คุณอ้างว้างหดหู ่ <br /><br /> มองดูสายตา มองดูสีหน้า <br /> มองหาความหมายที่ซ่อนอยู่บนกระจกใสบานนั้น<br /><br /> แล้วคุณจะพบว่า ชีวิตคุณช่างมีค่าเหลือเกิน จงรักชีวิตตนเอง เถอะนะ<br /><br /> <br /></div><div style="text-align: center;"> รักให้มาก มากกว่า รักคนอื่น...... <br /></div><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQmxvkkYG-I/AAAAAAAAAFw/SPK4tJdSxuA/s1600-h/l54.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 20px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQmxvkkYG-I/AAAAAAAAAFw/SPK4tJdSxuA/s320/l54.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262933070387354594" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-9032286452839264733?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-54777342250575484852008-10-30T05:49:00.000-07:002008-10-30T05:59:28.452-07:00<div style="text-align: center;"><br />ช้านจะเปลี่ยนตัวเองใหม่<br />ต่อไปนี้ฉันจะทำชีวิตให้ดีกว่า<br />ช้าน จะไม่ คิดมาก ในเรื่องที่ไร้สาระ ไม่กล่าวให้ร้ายผู้อื่น<br /><br />- ถ้าไม่จำเป็น -<br /><br />ชั้นจะทำชีวิตที่ดีของฉัน<br />ให้ดีกว่าวันวาน ให้มีค่ากว่าเวลาที่ผ่านมา<br /><br />ฉันจะตั้งใจเรียนให้ถึงที่สุดของฉันจะสามารถทำได้<br /><br />จะทำตามใจตัวเองไปในทางที่ดี<br /><br />เพราะชีวิตคือชีวิต ของฉัน<br />ฉันจะสร้างสรมันให้สวยงามที่ สุด<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-5477734225057548485?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-4234393361392241352008-10-29T08:10:00.000-07:002008-10-29T08:40:33.814-07:00<div style="text-align: center;">วัน จันหน้า ช้าน..จะลาโรงเรียนดีไหมเนี่ย..???<br />เพราะ ไอ้ความขี้เกลียดตอนอยู่บ้าน เนี่ย มันช่างมากเหลือเกิน<br /><br />_____________________________________<br /><br /><br />ก็อย่างว่าแหละนะ คนมันพร้อมชะอย่าง ไม่ต้องปรับอะไรมากมาย<br />ได้แค่ไหนก็เอาแค่นั้นเถอะ ทำทุกวันให้ดีที่สุด<br />- จะดีกว่า -<br /><br />****<br />**<br />*<br />.<br />.<br /><br />แร้ว ว ว ว ว ....ช้าน พร้อมจริง อะ ปล่าว<br /><br />ซักไม่เเน่ใจ<br /><br />" วันนี้ ไอ้เพียว เอา คำคม ติดโต๊ะหั้ย....<br />มันว่า"<br /><br /><span style="color:purple;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">"Glory in life is not in never failing, But rising each time we fail."</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ความสำเร็จในชีวิตไม่ใช่การที่ไม่เคยพ่ายแพ้ หากแต่เพิ่มขึ้นทุกครั้งที่ล้มลง..."</span><br /><br /><br /></span></div><a href="http://hi5.yorkza.com/song.php?codeplenghi5=%E0%B9%81%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B6%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5" target="_blank"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-423439336139224135?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-69886458724495375782008-10-29T07:42:00.000-07:002008-10-29T08:09:31.169-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQh6X3QyvhI/AAAAAAAAAFI/vHioqpuVRfs/s1600-h/single-red-rose.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQh6X3QyvhI/AAAAAAAAAFI/vHioqpuVRfs/s320/single-red-rose.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262590714972388882" border="0" /></a><div style="text-align: center;">โอ้..เจ้าหนอนผีเสื้อ<strong></strong><br />ไม่เหลือเวลาตามฝัน ไม่ทันได้เติบโต ไม่ทันโผบิน<br />แล้วความรักของมัน ทิ้งเรื่องราวอะไรให้ใครได้ยิน รักที่สร้างสรรค์ไม่ทำร้ายใคร<br /><br />- แง๊บๆ ๆ -<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQh8PRhQHkI/AAAAAAAAAFQ/CzxTqq7fSKo/s1600-h/barre.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 76px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQh8PRhQHkI/AAAAAAAAAFQ/CzxTqq7fSKo/s320/barre.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262592766425177666" border="0" /></a><br />เพลง ช่าง เศร้า จิ ง จิง ~ * อย่างนี้แหละน๊า า าาา < รร๊า ก แท้.......<br /><br />_______________________~-*!!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-6988645872449537578?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-29598012622529531572008-10-28T05:38:00.000-07:002008-10-28T05:41:39.407-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQcIEU2y5OI/AAAAAAAAAFA/l4R1OvFAn3E/s1600-h/1188551382.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQcIEU2y5OI/AAAAAAAAAFA/l4R1OvFAn3E/s320/1188551382.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262183560016749794" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">" ว้า ว..."<br />วันนี้เรียนภาษาไทย วิเคราะห์<br />สงสัยต้องปรับปรุงตัวอีกมาก ยังไม่ชำนาญในการดีความ<br /><br />แง้ม ๆ ๆ ๆ...<br /><br />สาธุ<br /><br />ขอหั้ยค้นพบอริยสัจ ตรัสรู้ ก่อน สอบ โควตา ทีเถอะ <br /><br />เง้อ---- *<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-2959801262252953157?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-26681235663834446822008-10-27T10:38:00.000-07:002008-10-27T10:51:46.781-07:00<div style="text-align: center;">ข่าวร้าย..!!! <8-9-10> พฤศจิกายน 2551 นี้<br />ส อ บ โ ค ว ต า มข. ~ แง่ว ~<br />_______________________________________<br /><div style="text-align: center;"><br />อ่านหนังสือไม่เข้าหัว เล้ย..ย ย ย<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQX-Pagd9pI/AAAAAAAAAEE/rTaNXYT8LnI/s1600-h/%E0%B8%AA%E0%B8%B5%26%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%88.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 248px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQX-Pagd9pI/AAAAAAAAAEE/rTaNXYT8LnI/s320/%E0%B8%AA%E0%B8%B5%26%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%88.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261891280419288722" border="0" /></a>เออ...<br />ไม่เหงต้องคิดมากเลย<br />สู้ๆ ๆ<br />...ดิ...<br />ช้านนนนนนนน..ต้องทำให้ดีที่สุด<br /><br />-<br /><br />-<br /><br />-<br /><br />นี่คือชีวิตที่มีสีสัน<br />ชั้น...ต้องทำฝันให้เป็นจริงให้ได้ สักวัน<br /><br />"<br /><br />'<br /><br /><br /><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-2668123566383444682?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-87750391927833841382008-10-27T10:20:00.000-07:002008-10-27T10:28:31.076-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQX4ynaAC9I/AAAAAAAAAD8/OFv0KD9VF7I/s1600-h/Image_40LN016.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 204px; height: 235px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQX4ynaAC9I/AAAAAAAAAD8/OFv0KD9VF7I/s320/Image_40LN016.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261885288107477970" border="0" /></a><br />__________________________________<br />_________________________<br />_____________<br /><br />ม่ายรู้จาเครียดไปถึงหนาย<br />น่าเบื่อตาย<br />ช้าน ไม่อยากมีชีวิตที่วุ่นวาย อยากเป็นคนดีของสังคม ว่ะ<br />ทามไม การเรียนมันต้อง <span style="font-weight: bold;">ยาก</span> แบบนี้ ด้วย...<br />แร้วววว... มันจะคุ้มที่พ่อให้ตังส์กินขนมปล่ะเนี่ย<br />_____________<br />_________________________<br />_______________________________________<br /><br />เอ้อ...!!!<br />อนาคตชั้น..<br />ศาสตราจารย์ แพทย์หญิง จันทร์ทิมา รามศิริ จะอุบัติขึ้นในโลกที่สุดสวยใบนี้หรือปล่าว..???<br />((( ช่างกล้าเนอะ พิมพ์ออกมาจากสมองส่วนไหนสั่งการเนี่ย ))<br />บ้าจริง<br />*<br />'<br />'<br />'<br />~<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-8775039192783384138?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-83763890718352738482008-10-27T10:10:00.000-07:002008-10-27T10:18:10.155-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQX2dyjOsXI/AAAAAAAAADs/S2JEGNPeHn8/s1600-h/12917_jpg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 380px; height: 283px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQX2dyjOsXI/AAAAAAAAADs/S2JEGNPeHn8/s400/12917_jpg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261882731298468210" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQX3mi27FzI/AAAAAAAAAD0/UJWoRTP5bNU/s1600-h/2982193gif.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 119px; height: 11px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQX3mi27FzI/AAAAAAAAAD0/UJWoRTP5bNU/s320/2982193gif.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261883981216552754" border="0" /></a><div style="text-align: center;">เรามาทำความรู้จักกันหน่อย..คงดี นะ<br />..ว่าปล่ะ..<br />ช้าน..ชื่อ จันทร์ทิมา รามศิริ<br />( ปูแป้ง )<br />บ้านเกิด -- เมืองเลย ต้นตระกูล // วังสะพุง //<br />< บ้านฉันไม่ได้อยู่ติด ล า ว > แต่อย่างใด<br />10/09/1990 คือรหัสลับ<br />"Dr.."<br />อันนี้อนาคตชั้น..!!!<br /> -----------------------------------------------------------------<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-8376389071835273848?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1976333003943100254.post-59448123236239798882008-10-27T08:54:00.000-07:002008-10-27T09:10:22.274-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQXlsuV17BI/AAAAAAAAADM/Aa5vU3HvjNg/s1600-h/11937292.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQXlsuV17BI/AAAAAAAAADM/Aa5vU3HvjNg/s320/11937292.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261864296168942610" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQXnJKruaoI/AAAAAAAAADU/-fH-6r3cuzk/s1600-h/39540.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 293px; height: 27px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_UFZI7ATkCMc/SQXnJKruaoI/AAAAAAAAADU/-fH-6r3cuzk/s320/39540.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261865884324883074" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;">ก็ขอบคุณมากนะ<br />ที่กรุณาเข้ามา เยี่ยม ถึง นี่<br />ม่ายรุ้จะบอกว่างัย..?? เอาเป็นว่า "ขอบคุณ"<br /><br /><br /></span></div></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1976333003943100254-5944812323623979888?l=pu-pang.blogspot.com' alt='' /></div>PU-PANGnoreply@blogger.com0